FINANCIEEL.com

“Ik heb geleerd heel direct te zijn, ik ben vernederlandst”

“Ik heb geleerd heel direct te zijn, ik ben vernederlandst”

Oorspronkelijk afkomstig uit de stad Trujillo in Peru, verhuisde Claudia halverwege de jaren 2000 naar Amsterdam om als au pair te werken. Ze is nu een evenementenorganisator, gastheerS populaire Instagram-serie Latijns-Amerika in Nederland, beschouwt zichzelf als allochtoon en verbaast zich nog steeds over de rust in het Nederlandse verkeer.

Hoe ben je in Nederland terechtgekomen?
Toen ik 23 was, kwam ik naar Nederland om een ​​jaar als au pair te werken. In dat jaar ontmoette ik een vriend die mijn partner en later mijn echtgenoot zou worden. Ik was niet van plan om in Nederland te blijven. Ik hoopte naar Spanje te gaan omdat mijn zus daar woonde en iedereen Spaans spreekt. Voor mij was het makkelijker geweest.

Ik dacht er ook aan om zelfs terug te gaan naar Peru, maar de omstandigheden en situatie veranderden omdat mijn man Nederlands is. Het was niet in zijn levensplannen om naar een ander land te verhuizen, dus besloot ik hier te blijven.

Hoe omschrijf je jezelf – een expat, lovepat, immigrant, international?
Soms vind ik het moeilijk om de verschillen te zien tussen de woorden expat en immigrant. In het Spaans zou je mensen zoals ik noemen exaptriado [expatriate]. Dit komt omdat je *gewoon* uit je moederland komt om in je nieuwe gastland te gaan wonen. Ik kwam hier echter als immigrant. Ik ben hierheen verhuisd op zoek naar nieuwe kansen, een betere toekomst, een beter salaris en beter werk. Dit zijn allemaal dingen die we niet hebben in Zuid-Amerika en veel andere Latijns-Amerikaanse landen.

Wat is volgens jou het verschil tussen een expat en een immigrant? Ik denk dat een expat iemand is die voor werk of studie naar een ander land verhuist, maar daar vooral is omdat hij daar een paar jaar wil wonen en dan weer wil vertrekken. Ik beschouw mezelf nog steeds als een immigrant.

Hoe lang ben je van plan te blijven?
Heel lang, waarschijnlijk mijn hele leven, of in ieder geval tot ik met pensioen ga en misschien tot mijn dood naar een of ander eiland ga. Weet je, we hebben er vaak over nagedacht om als gezin terug te gaan naar Peru, maar we hebben een kind. Ze is nu negen en het zou moeilijk voor haar zijn om te verhuizen, gezien de omstandigheden. Ze heeft vrienden en krijgt hier een goede opleiding. Het zou moeilijk zijn om opnieuw te emigreren met haar en met mijn man. Het leven in Peru is echt anders, maar ook relaxter.

We waren onlangs in een periode waarin we werkten, werken, werken en ons afvroegen: ‘Is dit het?!!’ Dit is een prachtig land, maar we hebben vreselijk weer en er zijn andere dingen die je altijd bezig houden en dat is je leven. Ik denk dat de Europese mentaliteit zo is en Zuid-Amerikanen anders zijn, althans in die zin.

Het tempo van ons leven daar is langzamer, meer ontspannen, en misschien groeien we daarom niet zozeer als land, weet je? Het is heel chill om zo te leven en niet zoveel zorgen te hebben als hier. De twee landen zijn heel verschillend.

Spreek je Nederlands en hoe heb je het geleerd?
Ik spreek Nederlands, ja. Ik leerde op het werk, terwijl ik thuis sprak en terwijl ik veel Nederlandse televisie keek. Ik keek naar programma’s zoals Gooische Vrouwen. Er was ook Expeditie Robinson en het nieuws. Ik keek niet altijd naar die twee, mijn man wel, maar ik moest ze horen. Dat was voor mij de sleutel: luisteren. Daar raak je aan gewend en opeens denk je aan woorden in het Nederlands. Daar ben ik echt begonnen met het leren van de taal.

Ik las ook veel in het Nederlands en was de hele tijd bij Nederlanders, maar ik deed ook veel luisteren, luisteren en luisteren. Ik heb wel een paar keer les gehad op een school en, geloof me, ik heb het nooit geleerd. Het was erg saai. Ik vind de lessen hier niet leuk en ze waren ’s avonds, maar een uur per week. Voor mij was dat niet genoeg.

Ik ging er alleen naartoe omdat ik het gevoel had dat ik moest studeren, maar ik leerde er niet echt iets van. Pas toen ik me aan het voorbereiden was op de inburgeren cursussen zodat ik me kon voorbereiden op de examens die lessen hielpen. De docenten spraken ons alleen in het Nederlands aan.

Tegelijkertijd ben ik ook gaan werken op een plek waar iedereen Nederlands tegen me sprak. Mijn man hielp ook door Nederlands met mij te praten. Hij zei: ‘Waarom spreken we thuis niet alleen Nederlands?’ Dat is wat we deden.

Oh, en ik heb jaren later ook conversatielessen gevolgd nadat ik al een beetje Nederlands sprak. Ze hebben me echt geholpen met de fonetiek van de dubbele klinkers. Ze spraken Spaans bij Fit4taal, de school waar ik naar toe ging, wat me echt heeft geholpen. Ze konden mij en mijn Spaanse taal verstaan ​​als ik de ‘aa’ en de ‘oo’ en de ‘ou’ probeerde te zeggen. In het Spaans zijn ze niet hetzelfde.

Wat is je favoriete Nederlandse ding?
Ik vind het geweldig dat Nederlanders in alles heel praktisch zijn, als het gaat om het oplossen van problemen en het nemen van beslissingen. Ze draaien er niet omheen zoals Zuid-Amerikaanse mensen dat doen. Daar geven ze je een hele inleiding voordat ze ter zake komen. Zo is het veel.

Ik heb nu het gevoel dat als iemand me iets wil vragen, ze het gewoon moeten vragen en niet zo vaak moeten praten terwijl ze proberen aardig te zijn. Iedereen probeert altijd aardig te zijn, maar ik wil tegen ze zeggen: ‘Nee, wat is het probleem? Laten we direct naar de feiten gaan en het oplossen.’ Dat vind ik zo leuk aan Nederlanders.

Hoe Nederlands ben je geworden?
Ik denk dat ik na zoveel jaren hier gewoon Nederlands ben geworden. Ik merk als ik terug ga naar Peru dat ik nu een planner ben, net als de Nederlanders. Ik plan graag dingen van tevoren. Ik ben niet meer zo spontaan. Ik heb zelfs een agenda met een fiets erop. Ik heb ook geleerd heel direct te zijn, zoals ik je al eerder vertelde. Ik denk dat ik vernederlandst ben.

Iets anders dat ik doe, als er in de winter niet veel daglicht is, is op pad gaan wandelingen [long walk]. In de loop van de tijd heb ik de charme van elk seizoen van het jaar in Nederland leren waarderen, zelfs de winter.

Je moet zoveel mogelijk licht uit die dagen halen, anders word je depressief. Oh, en ik eet ook om zes uur, niet omdat ik dat wil, maar omdat Nederlanders hun dag zo hebben ingericht. Ze zijn om vijf uur klaar met werken, als ze een vaste baan hebben, en ze hebben geen al te zware lunch, dus willen ze zo vroeg mogelijk gaan eten.

Dat doe ik nu ook en ik kan geen warme lunches meer eten. ik eet broodje kaas [cheese sandwiches] voor de lunch, maar ik drink geen melk met ze. Dit is nog steeds een boerencultuur, vandaar alle melk en kaas en houten klompen. Het komt allemaal voort uit de boerencultuur.

Welke drie Nederlanders (dood of levend) zou je het liefst willen ontmoeten?
Robert ten Brink.
Hij is op de show Alles wat je nodig hebt is liefde. Ik hou van hem.

Gordon Heuckeroth. Ik moest aan deze denken. Ik ben zijn naam vergeten. Ik moest hem opzoeken op mijn telefoon. Ik zou hem graag willen ontmoeten omdat hij zo grappig is en ik hou van zijn shows.

Koningin Máxima. Als ze me zou uitnodigen om te gaan lunchen, zou ik natuurlijk gaan.

Wat is jouw belangrijkste toeristische tip?
Ik zeg altijd tegen mensen dat ze naar het Rijksmuseum in Amsterdam moeten gaan. Ik hou ervan. Ik neem ook graag mensen mee naar Scheveningen. Mensen zeggen vaak: ‘Oh, er zijn geen goede stranden in Nederland’, maar die zijn er wel, en deze is echt heel erg mooi. Ik hou van zijn grote kust, weet je? Het is heel bijzonder, vind ik.

Oké, het is niet het Caribisch gebied, maar als mensen Scheveningen zien, vinden ze het altijd erg leuk. Ik ben een fan. Ik hou ook van Noordwijk, dat is dichtbij. Ik vind het ook leuk om gewoon door de straten van de Jordaan in Amsterdam te slenteren of een bezoek te brengen aan een brouwerij waar ze lekker Amsterdams bier hebben.

Vertel ons iets verrassends dat je over Nederland hebt ontdekt
Ik denk dat het aan het verkeer moet liggen, als ik het vergelijk met Zuid-Amerika. Als je moet besluiten om daarheen te rijden of te lopen als het druk is op straat, is er 70% kans dat je sterft als je loopt. Het is krankzinnig. Mensen, zelfs de wandelaars, respecteren geen verkeersborden, lichten of zebrapaden. Als je loopt, is het alsof je in een videogame zit Tetris.

Hier zijn de straten geweldig. Ze zijn goed en goed georganiseerd. Als er een file is, is iedereen daar heel kalm over. Ze worden niet boos.

Wat zou je doen als je nog maar 24 uur in Nederland had?
Ik zou het waarschijnlijk in Amsterdam doorbrengen in een leuk café of op een leuk terras. Ik zou van de zon willen genieten, zoals iedere Nederlander dat doet als het even kan. Ik hou van een heel oude genaamd Cafe Thijssen. Het is een van de oudste ooit en een bruin café. Ik ga er altijd heen.

Claudia was in gesprek met Brandon Hartley. Je kunt haar Instagram-serie bekijken, Latijns-Amerika in Nederland, hier.

Gerelateerde onderwerpen

Voedselbanken worstelen met de bevoorrading omdat supermarkten hun verspilling terugdringen

Maersk verlengt de omleiding naar de Rode Zee voor ‘in de nabije toekomst’

In Oost- en Noordoost-Nederland zijn belangrijke wegen ondergelopen

Het overstromingsrisico blijft hoog, maar de dijken houden stand, zeggen ambtenaren

De Indiase Gautam Adani is opnieuw de rijkste persoon van Azië

De inflatie in de eurozone herstelt zich in december, wat de debatten over renteverlagingen aanwakkert